Blog - The Masked Singer

Er zijn mensen die deze tijd, waarin wij ons terugtrekken achter onze eigen voordeur en ons wereldje verkleinen tot directe familie, zien als een welkome periode van relatieve rust. En ik denk dat dit wel een beetje zo is voor een deel van onze gemeenschap. Meer aandacht voor elkaar en niet altijd maar onderweg, aan het sporten of gericht op anderen, kan zeker zorgen voor positieve effecten. Maar we moeten ons ook realiseren dat voor anderen die zich daardoor juist geïsoleerd voelen en het contact met anderen missen, dat vast anders ligt. Langzamerhand krijgen we daar wat meer zicht op en kunnen we daar meer gerichte aandacht aan geven.
Mensen zoeken soms troost in andere dingen en de televisie kan dan een welkome afwisseling zijn. Het is dan ook niet verbazingwekkend dat bepaalde programma’s veel kijkers trekken. ‘Wie is de mol?’ (3,5 miljoen kijkers) en ‘The Masked Singer’ (meer dan 2,6 miljoen kijkers) doen het bijvoorbeeld erg goed. Ik zal u verklappen dat ik zelf ook naar dat laatste programma kijk en ik tot nu toe erg slecht ben in het raden van personen, waarbij ik alleen stemgeluid hoor. Zeker als die persoon verborgen zit in een bijzonder kostuum en hij of zij alleen maar zingt. Alle mogelijk herkenbare kenmerken zijn immers daarmee onzichtbaar.
Ik vroeg mij af of ik het wel zou raden van iedereen waarmee ik in alle Teams overleggen zit. Zou ik bijvoorbeeld een zingende bestuurder er zo uit halen als ik die niet zie of een rappende neuroloog? En zou ik op basis van enkele hints weten wie van onze ketenpartners er achter een bepaalde uitspraak zou zitten? Ik ben bang van niet, enkele zeer karakteristieke personen daargelaten. Misschien eens een idee voor de Kerst.
Toch is dit bij de vele overleggen via Teams ook een beetje het geval. We horen elkaar wel en zien elkaar ook in beeld, maar er gaat toch ook heel veel verloren. Ik heb vroeger geleerd dat een boodschap maar voor een klein deel verbaal wordt overgebracht, maar toch voor het grootste deel non-verbaal. Dat zien we allemaal niet en we gaan dus af op wat iemand zegt. Als je niets zegt, wordt het trouwens al helemaal moeilijk. Hopelijk breekt er weer een tijd aan dat we die non-verbale communicatie ook weer kunnen waarnemen. Want soms zegt een blik echt meer dan duizend woorden.

Frank de Groot
Manager SpoedZorgNet

Deel deze pagina