Blog - concentreren of toch niet?

Afgelopen vrijdag was ik bij het jaarcongres van het Landelijk Netwerk Acute Zorg waarbij we stil stonden bij het feit dat de 11 traumacentra in Nederland 20 jaar geleden zijn opgezet. Een visionaire beslissing die destijds genomen is door toenmalig minister Els Borst. Dit was ver vóór wij allemaal de netwerkorganisatie zagen als noodzakelijke toekomst en heeft ons veel goeds gebracht: regionale samenwerking en regie, en een indeling in 3 levels van traumazorg om zo de juiste patiënt op de juiste plaats te laten behandelen. De zwaargewonde multitraumapatiënt wordt opgevangen in de level 1 centra en de minder ernstige letsels in de level 3 ziekenhuizen.

Toch is al enige tijd discussie over het aantal van 11 traumacentra. Het aantal multitraumapatiënten dat wordt behandeld in deze level 1 centra varieert grofweg tussen de 180 en 500 patiënten. De vraag is of Nederland niet met minder dan 11 traumacentra toe kan. Immers, een hoger volume zou een hogere kwaliteit van zorg kunnen opleveren. In Nederland lijkt de opvatting dat we met bijvoorbeeld 6 level 1 traumacentra toe kunnen terrein te winnen. Belangrijkste argumenten zijn het relatief geringe aantal patiënten per centrum en de relatief korte reisafstanden.

Tijdens het jaarcongres werden hier een aantal opvattingen tegenover gezet vanuit Duitsland, Noorwegen, Zuid-Afrika en Londen. Het zou toch mooi zijn als hier een bepaalde mate van eensgezindheid over bestaat. Maar dit bleek niet zo te zijn. Men was zeker niet overtuigd van de noodzaak tot concentratie op basis van het nastreven van een hoger volume. Dat had enerzijds te maken met geografische variatie, Noorwegen bijvoorbeeld is een heel groot maar dunbevolkt gebied, maar ook om inhoudelijke redenen ziet men een lager volume van multitraumapatiënten zeker niet als een bedreiging van de kwaliteit. In Londen bijvoorbeeld is men juist van mening dat er meer ook zwaar gewonden patiënten kunnen worden behandeld in de zogenaamde Trauma Units (level 3) in plaats van de Major Traumacenters (level 1).
Nederland verschilt weliswaar van bovenstaande landen, want het is relatief klein met een hoge bevolkingsdichtheid. Maar toch geeft het te denken dat de zorgen over een te grote spreiding en laag volume in andere landen niet worden gedeeld. Hierover is dus het laatste woord in ieder geval nog niet gezegd.

Ook in de regio Groot-Amsterdam onderzoeken we op dit moment of er niet op een slimmere manier kan worden omgegaan met het grote volume aan acute patiënten in deze regio met een grote mate van dichtheid van ziekenhuizen en andere zorgaanbieders. Ook hier speelt de concentratievraag en wat de invloed hiervan is op de kwaliteit en de doelmatigheid. Onderzocht wordt of bijvoorbeeld alle heupfracturen niet in één ziekenhuis moeten worden geopereerd en wat de optimale schaalgrootte is voor geboortezorg. Ook wij zijn er nog niet uit en zoeken naar een goede onderbouwing, maar dat er op een gegeven moment keuzes gemaakt moeten worden is wèl zeker.

Frank de Groot
Manager SpoedZorgNet

Deel deze pagina